Untitled Document

Nie licz na ubezpieczyciela - w zdecydowanej większości spraw odszkodowawczych sprawca szkody lub ubezpieczyciel nie chce naprawić szkody w ogóle lub w pełnej wysokości licząc, że osób poszkodowanych czy pokrzywdzonych nie stać na profesjonalną pomoc prawną. Takie działania mają za zadania zniechęcić przed dochodzeniem swoich praw wobec osób zobowiązanych do naprawienia szkody. Należy się jednak temu przeciwstawić. Centrum pomaga w skutecznym dochodzeniu roszczeń i trzeba skorzystać z jego usług. Nic nie ryzykujesz, a możesz dużo zyskać.

Wypadki komunikacyjne - dochodzenie odszkodowania i zadośćuczynienia z tego tytułu to specyficzna materia, która rządzi się własnymi prawami. Z uwagi na masowość szkód powstałych w następstwie wypadków i zasadność wypłat znacznych kwot tytułem naprawienia szkody zakłady ubezpieczeń mają własne metody w utrudnianiu dochodzenia należności z tego tytułu. Zarówno odszkodowanie za uszkodzenie pojazdu wskutek zwykłej stłuczki jak i dochodzenie zadośćuczynienia czy renty z tytułu uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia w następstwie wypadku staje się często drogą nie do przejścia, dla osoby nie znającej przepisów prawa i nie mającej doświadczenia w tym zakresie. Aby zatem skutecznie i bezstresowo otrzymać należne naprawienie szkody trzeba zgłosić się do profesjonalisty, jakim jest Regionalne Centrum Odszkodowań, które dopełni wszelkich formalności i spowoduje wypłatę odszkodowania.

Działaj szybko i pamiętaj o przedawnieniu roszczeń - podejmując decyzję co do sposobu dochodzenia należności tytułem naprawienia szkody należy pamiętać, że roszczenia tego rodzaju przedawniają się co do zasady po trzech latach od dnia, którym osoba poszkodowania dowiedziała się o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy szkoda powstała wskutek przestępstwa, gdyż wówczas roszczenia o naprawienia szkody ulegają przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od popełnienia czynu. Wskazane wyżej okresy, a w szczególności pierwszy trzyletni wymaga od osoby poszkodowanej sprawności działania w dochodzeniu roszczeń i do jego upływu należy koniecznie podjąć decyzję odnośnie dochodzenia należności na drodze sądowej, gdyż po tym okresie może to okazać się bezskuteczne.

Czym jest zadośćuczynienie - podstawową funkcją zadośćuczynienia jest wynagrodzenie szkody niemajątkowej wyrządzonej czynem niedozwolonym (np. wskutek wypadku samochodowego, potrącenia, błędu lekarskiego czy przestępstwa). Wynagrodzenie to powinno realizować funkcję kompensacyjną, czyli stanowić przybliżony ekwiwalent za poniesioną przez poszkodowanego szkodę niemajątkową. Podkreślić należy, że funkcja kompensacyjna zadośćuczynienia powinna być rozumiana szeroko i obejmować swoim zakresem także satysfakcję poszkodowanego wynikającą z tego, że naruszenie jego dobra osobistego napotkało reakcję ze strony porządku prawnego. Wynagrodzenie dla osoby poszkodowanej powinno być tak ustalone, aby mógł dzięki niemu zatrzeć lub co najmniej złagodzić poczucie wyrządzonej mu krzywdy i odzyskać równowagę psychiczną. Przepis art. 445 k.c. wskazuje, że zadośćuczynienia można dochodzić m. in. w razie uszkodzenia ciała, wywołania rozstroju zdrowia, pozbawienia człowieka wolności oraz skłonienia kogokolwiek za pomocą podstępu, gwałtu czy nadużycia stosunku zależności do poddania się czynowi nierządnemu. W praktyce uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia jest najczęstszą przyczyną żądania zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Szkoda niemajątkowa w tych przypadkach najczęściej występuje w postaci cierpień fizycznych (ból i inne dolegliwości spowodowane uszkodzeniem ciała) oraz psychicznych (ujemne uczucia związane z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała czy rozstroju zdrowia w postaci np. oszpecenia, trwałego inwalidztwa, wyłączenia z normalnego życia czy pozbawienia jego radości). Zauważyć przy tym należy, że zazwyczaj cierpienia fizyczne występują łącznie z psychicznymi. Podkreślić trzeba, że w polskim prawie dominuje pogląd o jednolitości i niepodzielności szkody niemajątkowej, co oznacza, że tytułem krzywdy i doznanych cierpień zadośćuczynienia można dochodzić tylko raz, a przyznana z tego tytułu kwota powinna stanowić całość i uwzględniać wszelkiego rodzaju krzywdę.

Czym jest odszkodowanie - jest formą naprawienia szkody majątkowej. Naprawienie takie może polegać na przywróceniu stanu poprzedniego, bądź rekompensacie pieniężnej lub naturalnej (odszkodowanie). Odnosząc tą kwestię do wypadków samochodowych wskazać trzeba, że w ramach tej rekompensaty mieści się odpowiednia suma pieniężna niezbędna do pokrycia kosztów naprawy pojazdu. W sytuacji, gdy wskutek wypadku pojazd został unieruchomiony i konieczne jest przewiezienie go do warsztatu naprawczego, to koszty z tym związane także wchodzą w skład szkody, która powinna być wyrównana. Osoba odpowiedzialna powinna także zrekompensować poszkodowanemu korzyści, jakie utracił z powodu niemożności korzystania z pojazdu spowodowanej koniecznością jego naprawy.

Czym jest renta - zgodnie z przepisem art. 444 § 2 k.c. naprawienie szkody na ciele i zdrowiu może przybrać formę renty. Żądanie tej formy odszkodowania jest uzasadnione w razie: całkowitej lub częściowej utraty przez poszkodowanego zdolności do pracy zarobkowej, zwiększenia się jego potrzeb (np. koszt zakupu leków, lepszego odżywiania, korzystania ze szczególnych środków komunikacji) lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość (utrata korzyści majątkowych możliwych do osiągnięcia dzięki indywidualnym cechom - np. talent, wysokie kwalifikacje). Każda z tych okoliczności stanowi podstawę do przyznania renty. Wymaga się przy tym, aby wymienione następstwa szkodowania ciała wywołania rozstroju zdrowia miały charakter trwały, co nie oznacza ich nieodwracalności. Konieczną przesłanką jest także powstanie szkody w postaci zwiększonych wydatków lub zmniejszonych dochodów.

Naprawienie szkody majątkowej w razie śmierci poszkodowanego - jeżeli wyrządzenie szkody na osobie doprowadziło do śmierci poszkodowanego, naprawienie obejmuje m.in. zwrot kosztów leczenia i pogrzebu na rzecz osób, które je poniosły oraz pewne świadczenia typu alimentacyjnego dla osób wymienionych przez ustawę (art. 446 k.c.). Poszkodowani wskutek śmierci osoby bliskiej, którzy utracili uzyskiwane od niej środki utrzymania, mogą żądać renty odo osoby odpowiedzialnej za wyrządzenie szkody. Renta taka może mieć charakter obligatoryjny lub fakultatywny. Z ważnych powodów renta na rzecz osoby bliskiej może przybrać skapitalizowany charakter. Na podstawie art. 446 § 3 k.c. Sąd może dodatkowo przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego stosowne odszkodowanie, gdy wskutek jego śmierci nastąpiło znaczne pogorszenie ich sytuacji życiowej.

Masz pytania? - kliknij tu.